Vingers die wijzen naar de maan

Religies, goeroes, leraren, priesters, doctrines, boeken enz., zijn slechts als vingers die wijzen naar de maan.
Zij putten zich uit in hun beschrijvingen en loftuitingen van de maan en wij drinken hun woorden. Kijkend naar de vinger, stellen we ons voor hoe mooi de maan wel moet zijn...

Op die manier gaan we op den duur echter de vinger houden voor de maan en dreigen we te vergeten dat de vinger ons slechts de weg wijst.

Om de schoonheid van de maan werkelijk te kunnen zien, moeten we ons uiteindelijk van de vinger afwenden en zelf naar de echte maan leren kijken...

Wei Wu Wei

Het Woord van God

Dit is Mijn Woord

Ik ben Mijn Woord en Mijn Woord is wat Ik ben

Hoor Mij en weet dat Mijn Woord Waarheid is.

Hoor Mij en weet dat wat u tot deze dag voor waar hield onwaar was

Hoor Mij en weet dat wat u in uw gebedshuizen aanbidt niet bestaande is.

Hoor Mij en weet dat uw heiligen en hun geschriften onheilig zijn en onwaar. 

Dit is Mijn Woord en daarmee het Woord van alles en zo het Woord dat alle andere woorden overbodig maakt...

https://sites.google.com/site/hetwoordvangod/

"Bedenkwereld"

Een site voor mensen die zich "knel" voelen zitten en die zich geen raad meer weten.

Voor mensen die zich afvragen: waarom? of waarvoor?

Voor mensen die geen genoegen meer nemen met wat hen heel hun leven is voorgehouden.

Voor mensen die vraagtekens plaatsen bij wat door iedereen algemeen wordt aangenomen en geaccepteerd.

Voor mensen die de verantwoordelijkheid voor wat ze denken en voelen en doen zelf in de hand willen nemen.

Voor mensen dus die de waarheid willen kennen...

Een weg in de richting van een plek waar al deze vragen, net als de antwoorden erop, niet meer bestaan...

https://sites.google.com/site/bedenkwereld/

Denken, waarnemen en bewustzijn.

Denken doe je met je hersenen.

Waarnemen doe je met je hersenen op basis van de input van je zintuigen. Je kunt dan ook niets denken dan wat je hersenen via je zintuigen kunnen waarnemen.

Bewustzijn is niet de waarneming van wat je denkt, maar dat wat het waarnemen van het denken mogelijk maakt. 

De Vragen en hun Antwoorden...

Wat?

Niets. Alles.

“Zijn” bestaat alleen in relatie tot zichzelf. Haar bouwstenen (tijd, ruimte, materie en bewustzijn) alleen in relatie tot elkaar. Tijd, ruimte en materie scheppen zichzelf in relatie tot elkaar. Ons bewustzijn neemt deze dimensies waar en schept op die manier van niets, iets. Het is dus het bewustzijn dat de illusie van onze wereld creëert en ons deze vervolgens laat waarnemen via onze zintuigen.

Waarom?

Nergens om. Daarom (om zichzelf).

Ons bewustzijn kan door onszelf niet worden waargenomen. Ons bewustzijn neemt ons waar.

Het bewustzijn kan zichzelf niet waarnemen. Het bewustzijn creëert de waarnemer, die op zijn beurt met zijn zintuigen de wereld om zich heen waarneemt en deze vervolgens in zijn hersenen omzet in een illusie van werkelijkheid.

Daarom ook kunnen wij geen uitspraak doen over een waarom en is er dientengevolge voor ons ook geen waarom. In ieder geval niet op het niveau van het bewustzijn. Wij zouden dan namelijk spreken voor het bewustzijn zelf en zoals gezegd, kunnen we dat niet waarnemen.

Niet vanuit het bewustzijn, maar met onze hersenen, ons denken, scheppen we voorkeuren en afkeuren voor wat positief of negatief is voor ons (illusoire) lichaam. Zo ook over de omstandigheden die ons welbevinden bevorderen of juist niet. Daarop baseren we vervolgens een moreel stelsel met begrippen als goed en kwaad. Dit soort begrippen bestaan echter alleen in relatie tot onszelf (ons denken) en niet tot ons bewustzijn. Voorzover wij er over kunnen oordelen, is het bewustzijn zelf amoreel. Het kent geen goed en geen kwaad. Geen doel- of wetmatigheid.

Wanneer?

Altijd en nooit.

Tijd bestaat (zoals alles) alleen in relatie tot bewustzijn. Het bewustzijn schept tijd in relatie tot ruimte en materie.

Waarheen?

Nergens. Overal.

Het leven / bewustzijn op zich is doelloos. Het heeft geen richting en geen bestemming. 
Het is... 
Slechts via het denken schept de mensheid haar eigen doelen, door zich via het denken ergens aan te hechten en/of op te richten.